JBA-Kwartaal 2010-4
eZine over Toegepaste Bedrijfseconomie
uitgave van JBA-Databank, e-mail nieuwsbrief van Jan Jacobs
*********************************************************
met waardevolle informatie waar je je voordeel mee kunt doen tips, feitenmateriaal en meer
Verschijnt elk kwartaal. Je ontvangt dit eZine omdat je je hier voor hebt opgegeven.
Voor wie is JBA-Kwartaal met name geschikt?
Met de link onderin deze mail kun je je abonnement opzeggen of wijzigen.
Deel de inspiratie en stuur dit eZine alsjeblieft door aan iemand voor wie deze informatie ook waardevol is.
Dag [naam],
In deze aflevering van JBA-Kwartaal enkele tips en feiten plus een Hoofdartikel en nog wat meer ... voorbij goederen, hardware gaat het om software. Goodwill, immateriële activa.
| |
Tips
|
|
Een aantal bedragen contant maken. Hoe?
Als je een aantal cash flows bij elkaar moet tellen, begin dan niet vooraan. Het eerste bedrag 1 periode terugrekenen, opschrijven c.q. bewaren, het tweede bedrag 2 perioden terugrekenen, weer opschrijven, het derde bedrag ... enzovoorts. Ten slotte alles bij elkaar tellen door diverse data opnieuw in te toetsen. Doe dat allemaal niet. Niet vooraan beginnen, maar juist achteraan.
Neem het laatste bedrag en reken dat terug tot het tijdstip waarop het voorlaatste bedrag vervalt. Gewoon delen door 1 komma nul zoveel in geval van 1 periode terugrekenen. Stel je voor, je bent piloot van een reddingsvliegtuig. Begonnen op het verst weggelegen punt. Een groep vluchtelingen gered. En nou .... het wordt luguber, helaas halen een paar het niet. Je zag het bedrag kleiner worden? Je landt op het op een na laatste vliegveld en je neemt de daar wachtende groep vluchtelingen aan boord. Dus je telt het op een na laatste bedrag erbij. Reken dat totaal terug naar het op twee na laatste ... enzovoorts. Ten slotte kom je uit op de thuishaven.
Tel maar na, neem de proef op de som met enkele willekeurige bedragen. Van vooraf aan beginnen versus van achteraf aan beginnen. Ontdek dat het laatste veel handiger is, je hoeft dan niks op te schrijven en niks opnieuw in te toetsen, je komt meteen uit op de Netto Contante Waarde waarnaar je op zoek bent. Appeltje, eitje. Noteer deze tip van de meester. En geef het door aan andere mensen. Leer en onderwijs!
Ik leg ditzelfde ook uit in een videofragment dat staat op YouTube:
http://www.youtube.com/user/JacobsFrJan#p/u/6/xRHRBRHJJy0
EV + VV = TV
Het gaat om het weerstandsvermogen. De solvabiliteit. Van jezelf of van derden. Let daarop.
De kredietcrisis is inderdaad - wat het woord aangeeft - een schuldencrisis. In Azië bijvoorbeeld waren weinig schulden in tegenstelling tot in Europa en vooral in Amerika. Zie hoe het toegaat op diverse plekken in de wereld. Wie tot zijn nek in de schulden stak, doet dat meestal nog steeds, als hij of zij al niet kopje onder is gegaan. Met 'hij of zij' bedoel ik niet alleen particulieren, maar ook kleine en grote bedrijven, de megabanken en hele volken en landen.
Mijn favoriete solvabiliteitskengetal is TV/VV met dus het TV als een paraplu over het VV. Ligt dat VV er royaal onder, ook als het TV wat zou krimpen? Kan er desgewenst nog wat meer VV (Vreemd Vermogen) bij, terwijl het toch goed afgedekt blijft onder de paraplu? Als dat zo is, dan is de solvabiliteit prima. Maar wanneer er niks meer bij kan onder die paraplu. Als wat eronder ligt, amper nog is afgedekt en zeker als er al wat bloot ligt, dan is de solvabilieit erbarmelijk, en dan val je bijna om.
De solvabiliteit geeft aan hoe solide een onderneming is. Het gaat om het weerstandsvermogen. Zijn eventuele klappen op te vangen? Of wankelt de onderneming reeds?
Blijf uit de buurt van staatsobligaties
Koop ze niet en als je ze hebt, verkoop ze zo rap mogelijk. Obligaties van ondernemingen, mits die ondernemingen rendabel zijn, zijn safe, maar staatsobligaties - vroeger waren die goudgerand - zijn inmiddels confettipapier. Niet alleen Griekse, Spaanse, Portugese, Italiaanse, Britse, Ierse staatsobligaties maar ook en vooral die van de USA. Surf naar http://www.usdebtclock.org/ Als je mij niet gelooft, neem dan een voorbeeld aan ING Groep, Aegon, ASR Nederland, Ageas, zij allemaal hebben in de afgelopen maanden hun beleggingen in staatsleningen van de zogenaamde PIIGS-landen significant teruggebracht. Ageas (wat er nog over is van het voormalige Fortis) heeft de post staatsleningen van Zuid-Europese landen gehalveerd tot nog steeds wel 8,9 miljard € en het eigen vermogen van Ageas is amper méér dan dit bedrag. De risico's bij Ageas blijven dus vooralsnog enorm. Blijf weg van de aandelen en obligaties van banken, verzekeringsmaatschappijen, beleggingsfondsen, enzovoorts. Ik ken een paar financiële instellingen die sterker uit de crisis zullen komen, maar je moet ze met een lampje zoeken. Met de meeste gaat het niet goed; zie het Hoofdartikel.
Effiency en Effectiviteit
Een beetje ineffiency is zelfs goed, speelruimte moet er zijn, om te kunnen leren van gemaakte fouten. Voor de goede orde, dit is geen pleidooi om het geld met scheppen over de balk te gooien. Maar alle aandacht voor meer efficiency terwijl de effectiviteit uit het oog wordt verloren, is de dood in de pot. Efficiency is de dingen goed doen, maar op de eerste plaats komt effectiviteit, de goede dingen doen. Gekend moet zijn van elk product, elke lijn, divisie of deelneming, hoe rendabel het is. Rendement is Winst gerelateerd aan Vermogen. Zolang de winst- en vermogensbepaling niet heel precies plaatsvinden, zal men niet weten, kán men niet weten, wat wel en wat niet rendabel is. Zolang stuurt men in de mist, om niet te zeggen dat men zichzelf voor de gek houdt. Het gaat niet alleen om de concernwinst over een heel jaar, maar vooral ook om de detailwinst van een onderdeel, jouw afdeling, jouw project, over elke gewenste, korte periode.
Het begint met het kunnen oplossen van een eenvoudig schoolvoorbeeld, waarvoor ik in de vorige JBA-Kwartaal een aanzet gaf:
http://www.periodprofitmeasurement.com/?page=Put_it_to_the_test
Wie dit niet feilloos oplost, kan m.i. niet op een verantwoordelijke wijze een managementpositie bekleden.
|
| |
Feitenmateriaal
|
|
Goldman Sachs schikt voor 550 miljoen U.S.-dollar
De Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs betaalt 550 miljoen U.S.-dollar aan de Amerikaanse beurstoezichthouder SEC om een aanklacht inzake fraude te schikken.
Met deze schikking komt een eind aan het onderzoek dat de SEC naar de bank deed. De SEC beschuldigde de bank van frauduleuze praktijken bij de verkoop van schuldpapieren die gelieerd zijn aan de Amerikaanse huizenmarkt. Goldman Sachs zou bij die transacties belangrijke informatie hebben achtergehouden voor investeerders.
Van het bedrag dat Goldman Sachs moet betalen gaat 300 miljoen U.S.-dollar naar de Amerikaanse staatskas, de overige 250 miljoen U.S.-dollar is voor enkele grote benadeelde banken. Goldman Sachs gaf als onderdeel van de schikking toe dat hun marketingmateriaal 'incompleet' was.
De 550 miljoen U.S.-dollar is het hoogste bedrag ooit dat een beursgenoteerd bedrijf aan de SEC heeft moeten betalen. Goldman Sachs dat sinds de aantijging van de SEC op 16 april 2010 meer dan 25 miljard U.S.-dollar aan marktwaarde verloor, lacht om die 550 miljoen U.S.-dollar en zal rap de verloren marktwaarde herwinnen. Goldman Sachs gaat dus gewoon door. Alsof er niets is gebeurd.
Relatieve cijfers en percentages, pas op!
Je kunt het bedrijven niet eens kwalijk nemen, dat ze zich zo mooi mogelijk presenteren. Op 16 juli jl. bracht Beter Bed Holding N.V. een persbericht uit onder de volgende vette kop: "Beter Bed verwacht verdubbeling winst in tweede kwartaal van 2010" en RTL-Z en andere media brachten dit nieuws al even ronkend het land in zonder enige nuancering. De beurskoers veerde op. Feit is dat Beter Bed een seizoenspatroon kent met doorgaans slappe tweede en derde kwartalen. De echte zaken worden gedaan in de eerste en vierde kwartalen. Ik citeer letterlijk uit het persbericht: "De nettowinst over het tweede kwartaal van 2010 zal naar verwachting ten minste € 1,6 miljoen bedragen, een verdubbeling ten opzichte van het tweede kwartaal van 2009 toen een nettowinst van € 0,8 miljoen werd gerealiseerd." Er was eerder 50 % meer winst verwacht en het wordt 100 %, een verdubbeling dus. Wat een prestatie, nietwaar? Welnu, de 2009-jaarwinst bedraagt € 23,9 miljoen. Over een heel jaar wel te verstaan. De winst over het tweede kwartaal doet nauwelijks ter zake, het is peanuts, maar een klein stukje van het jaarresultaat. Een verdubbeling van de peanuts, het zou wat. Weliswaar is het niet te versmaden, maar het zegt nog niks, het persbericht meldt daarover ook niks, over de hamvraag voor beleggers, hoe het in de rest van dit jaar en verderop in de tijd zal vergaan.
7 van de 91
Van 91 onderzochte Europese banken zijn er 7 die niet aan bepaalde normen voldoen. Dat deelde de EU mee op vrijdag 23 juli 2010. Laten we blij zijn dat we in Europa nog 91 banken hebben die er toe doen of eventueel enkele minder wanneer die alsnog door het ijs zouden zakken. In Amerika is de situatie veel ernstiger. Er zijn nog maar een paar Amerikaanse megabanken over. Middelgrote banken hoefden nooit te rekenen op steun vanuit de schatkist en door de crisis in moeilijkheden gekomen zijn ze inmiddels stuk voor stuk overgenomen door die paar grote banken - too big to fail - die door de staat wel werden gered. Countrywide Financial, Wachovia Corp. en Washington Mutual zijn voorbeelden van eertijds gerenommeerde banken die thans opgeslokt zijn. De kleinere overgebleven banken die de crisis wisten te overleven, worden nu kansloos weggeconcurreerd door het handjevol bankgiganten dat de hele sector domineert. Er is sprake van een ongekende machtsconcentratie aan de top. U zoekt financiering? De Amerikaanse financiële markt functioneert voor het midden- en kleinbedrijf niet meer.
Arcadis 2010 t/m Q2
In kapitalen in de kop van het persbericht: ARCADIS IMPROVES PROFIT ON THE BACK OF STRONG REVENUE GROWTH
Revenue, de omzet, is inderdaad gestegen maar dat is vooral te danken aan de overname van het Amerikaanse bedrijf Malcolm Pirnie dat in het eerste halfjaar van 2009 nog niet meetelde en nu wel. Geen wonder dat de omzet stijgt, ook EBITA stijgt en dat is het 'net income from operations' wat Arcadis in de kop van het persbericht met 'PROFIT' bedoelt. Het is niet de IFRS-winst. Onder de laatste streep blijkt de winst gedaald te zijn. Dat komt omdat Arcadis in het eerste halfjaar van 2009 nog 3,8 miljoen € rente-inkomsten had, terwijl 'net finance expense' nu 8,7 miljoen € bedraagt. Malcolm Pirnie brengt logisch financieringslasten met zich mee. Er zijn nieuwe aandelen uitgegeven en een nieuwe banklening is afgesloten. Voorlopig is Arcadis er onder de laatste streep op achteruit gegaan. Maar, wie heeft dat nog in de gaten na die ronkende kop?
Het helpt niet mee aan het broodnodige herstel van vertrouwen als ondernemingen niet rechttoe rechtaan rapporteren.
Aalberts Industries 2010 t/m Q2
Het gaat maar door:
Eerste halfjaar 2010 net profit - het staat er zo - net profit 51,3 miljoen € dat vergeleken wordt met 18,3 miljoen € net profit over het eerste halfjaar van 2009.
De IFRS-winst is echter nu 45,2 miljoen € te vergelijken met de vorige keer 11,9 miljoen €.
Eerste halfjaar 2010
51,3
6,1 Amortisation
-----
45,2 IFRS net profit
Eerste halfjaar 2009
18,3
6,4 Amortisation
-----
11,9 IFRS net profit
Er staat heel veel goodwill en andere intangible assets op de balans, samen 597,5 miljoen €, meer dan de helft van de vaste activa! Veel amortisation zal nog volgen.
Los daarvan, Aalberts Industries presenteert een verkeerde 'net profit' en RTL-4 en andere media geven dat onverkort zo door. Slechte nieuwsvoorziening.
|
| |
Hoofdartikel
|
|
Geschokt vertrouwen
Rijk worden, ik gun het iedereen, als het maar niet gebeurt ten koste van andere mensen.
Wie vertrouwt wie nog? Er heerst allerwegen grote onduidelijkheid. Gebrek aan leiderschap is manifest. De elite hoort brandschoon te zijn, maar al te vaak blijkt dat het niet zo is, helaas. Megasalarissen en daarbij topbonussen worden opgestreken door lieden aan de top die elkaar de bal toespelen. Professoren die de crisis niet zagen aankomen blijven publiekelijk verkondigen dat banken en landen gered moeten worden, terwijl tegelijkertijd gekort moet worden op pensioenen zonder dat wordt vastgesteld wat verkeerd is gegaan, wie daarvoor verantwoordelijk is, en zonder concrete maatregelen voor te stellen die getroffen moeten worden om de boel op orde te brengen.
De waarheid is dat de financiële sector ongeremd heeft kunnen groeien. De bestuurders van stad en land haalden maar wat graag financiële instellingen binnen hun grenzen. Het is een schone industrie. Welke veel goedbetaalde banen verschaft. En met een 'Financieel Centrum' telde je pas echt mee. Staatssecretarissen en ministers werden bankdirecteuren en een oud-premier die eertijds schande sprak over zelfverrijking steunde vervolgens als commissaris het volkomen ontspoorde bonussenbeleid.
Wat was er altijd al en waar ging het fout?
Van oudsher bestaat de termijnhandel. Producenten die de prijsfluctuaties van bijvoorbeeld allerlei oogstproducten niet voor hun rekening willen en kunnen nemen en beleggers die op zoek zijn naar hoge rendementen en de bijbehorende hoge risico's voor lief nemen, vonden en vinden elkaar in die termijnhandel. Het is de voorloper van de huidige optie- en future- in het algemeen derivatenhandel die na een aarzelend begin - ik heug me nog dat de Nederlandse optiebeurs op het Rokin in Amsterdam moest beginnen omdat ze op Beursplein 5 niet welkom waren met die rommel - enorm is uitgedijd. De kwalificatie 'rommel' in die begintijd is, gezien wat er sindsdien allemaal is ontstaan, schromelijk overdreven. Nu lijkt er echter geen eind meer te zijn. Het gaat voor een goed begrip steeds om twee partijen, die samen - in vrijheid - een deal sluiten. Jammer alleen dat één van de twee partijen vaak een naïeve particulier is die soms willens en wetens risico's neemt maar meestal tekent voor iets waarvan de reikwijdte niet wordt gezien en niet eens wordt vermoed. Die laatsten stinken erin, worden erbij gelapt, maar zetten steeds wel hun handtekening en dat doen ze dus zelf. Behalve naïeve particulieren zijn er ook naïeve banken, naïeve verzekeringsmaatschappijen, naïeve pensioenfondsen, en ja ook, naïeve regeringen. De tegenpartijen in diezelfde deals zijn geslepen investment banks, financial engineering maatschappijen, beroepsspeculanten. Inmiddels hebben sommigen hun lesje wel geleerd, maar anderen schijnbaar nog steeds niet. Want de handel in diverse rommel gaat zij het op een lager pitje weer gewoon door. Mensen willen nu eenmaal belazerd worden. Feeding the ducks, zeggen de Wall Street bankiers, en strijken nog steeds hun daarmee verdiende bonussen op. Veel rommel aan de man gebracht, hoge bonus verdiend, ik kan er niet tegen zijn, het is knap dat het steeds nog lukt. Het is ontspoord op het punt waar anderen meenden en menen, ziekenhuisdirecteuren en managers in doodgewone bedrijven die hun normale werk doen en daarvoor een fatsoenlijk salaris ontvangen, dat hen ook een bonus toekomt. Begrijp me goed, ik ben niet tegen hoge salarissen, evenmin tegen forse bonussen, maar wel tegen het automatisme waarmee een en ander wordt toegekend, wordt opgeëist en inmiddels wordt een en ander in bepaalde kringen schijnbaar normaal gevonden. Iemand met een topfunctie zou dat allemaal toekomen. Het gemak ook waarmee wordt overgestapt van publieke topfuncties naar de bankentop, wat tot het waanidee heeft geleid dat regeringen en banken samen voor een systeem zouden zorgen, Het Systeem, een dooddoener. Regeringen moeten het algemeen belang dienen en hadden de financiële sector in toom moeten houden, dienstbaar moeten laten blijven aan de reële economie. Maar door de ontstane verstrengeling tussen politiek en bankwezen raakte alles op tilt. De omvang van de financiële markten is vandaag de dag het 10-voudige van de omvang van de reële economie. De staart kwispelt de hond in plaats van de hond zijn staart. Verdienen van geld met geld. De realiteit is men uit het oog verloren. Geld is maar een middel, de drijvende kracht is niet het geld. En 'too big to fail' is ook een mythe. 'Too big' is eigen schuld. Tijdig paal en perk stellen. Problemen die men niet kan oplossen, niet laten ontstaan. Lehman Brothers ging gewoon failliet. Velen gingen failliet. Het is de grote fout van politici geweest dat ze niet iedereen gelijk behandelden. Goede onderdelen van Lehman Brothers functioneren nu onder een andere moedermaatschappij maar bestaan dus nog steeds. General Motors had gewoon failliet moeten gaan, dan functioneerde Opel nu onder een andere vlag en zou daarmee veel beter af zijn geweest. Het is waar dat rekeninghouders in bescherming genomen moeten worden, maar niet de bank zelf. Er gaan vandaag de dag nog steeds tal van kleinere banken failliet, het redden van die paar grote banken heeft de hele sector verziekt. En het is dodelijk voor het vertrouwen in de overheid. Het gaat niet om Wall Street maar om Main Street.
Saneren
Saneren van de financiële sector begint met het maken van strikte wetten over wat een BANK is en de rest is speculatieve handel, waarbij het voor iedereen helder moet zijn dat het niks te maken heeft met regulier bankieren. Wie zich met die laatste activiteiten bezighoudt, mag zich geen bank meer noemen. De financiële sector schreeuwt al moord en brand bij Basel III. Zelfregulering werkt niet. Kost ook veel te veel tijd. Het primaat ligt bij de politiek. Als men maar wil kan men meteen concreet beginnen met opsplitsen, zoals gebeurd is bij het voormalige Fortis en zoals nu is aangekondigd bij Anglo Irish Bank. Fortis verkocht een schoongemaakte Fortis Bank aan BNP Paribas, waarbij de rommel achterbleef in het speciaal daarvoor opgerichte Royal Park Investments. Anglo Irish Bank wordt opgesplitst in een 'consolidatiebank' en een 'recuperatiebank'; de eerste draait als een goede bank door waar tegoeden van rekeninghouders een veilig onderkomen vinden en dat andere stuk is net als Royal Park Investments voer voor speculanten. Zo hoort het ook. Zo moet het. Er moet keihard worden gesaneerd. Het zal nodig zijn om het vertrouwen te herwinnen. Er zal echt schoon schip gemaakt moeten worden. Het moet anders. Men kan niet doorgaan op de oude voet. De overheid is er voor ons allemaal. Banken zijn er bij de gratie van dienstbaarheid aan de klanten. Een transparante organisatie en heldere voor de klant waardevolle producten. Wie dat niet kan bieden, zal niet overleven. Goed werk afleveren en daaraan mag geld verdiend worden, aan het tevreden houden van de klant. Voor goed werk wil iedereen betalen, men weet heus wel dat een ondernemer producten niet aldoor kan blijven leveren zonder een redelijke in verhouding staande winst te maken.
Politici zullen echt een begin moeten maken
Landen moeten alleen geholpen worden bij natuurrampen en dergelijke, niet bij gebleken financieel wanbeheer. Bij landen volgt geen faillissement zoals bij banken en bedrijven (bij banken moet de overheid zorgen voor een doorstart van de rekeninghouders elders), want een land kan vanzelfsprekend niet worden opgeheven. Wat volgt, wat moet volgen, is een herstructurering van de staatsschuld, lees afstempeling tot bijvoorbeeld de helft. De wereld vergaat daardoor niet, echt niet. Wat moet, dat moet. Wat niet moet, is opkopen van staatsobligaties door de ECB en precies dat is wat nu gebeurt.
En vervolgens
De meeste CEOs en CFOs van ook de grootste ondernemingen zijn werknemers van de vennootschap, ik heb er veel zien komen en gaan, en maar weinigen blijken een aanwijsbare invloed te hebben op de gang van zaken. De meesten doen gewoon hun ding, zelfs als de onderneming floreert is dat niet aan hen te danken maar aan bijvoorbeeld de opbloeiende wereldhandel. Er staan rijen mensen klaar die dezelfde functies kunnen waarnemen voor een salaris dat in een bepaalde verhouding staat tot de overige salarissen. De hoogste in rang verdient 40-voudig wat de laagste verdient, zoiets. Met vergoeding van echte onkosten. Ik ben geen krent. Maar geen miljoenendans. Het heeft al tot gênante taferelen geleid. Schoonmakers bij Heineken staakten en wat ze eisten kon betaald worden uit de bonus van de topman van Heineken. Bedrijfspensioenfondsen die moeten korten op de pensioenen van oud-medewerkers, terwijl bestuurders hun emolumenten onverkort blijven toucheren. De top heeft links en rechts de binding met de basis al totaal verloren. Graaiers heten ze. De top kan met goed fatsoen niks meer verlangen van wie dan ook. Waar is nog inspirerend leiderschap? Men is vergeten dat de elite brandschoon hoort te zijn. Velen zijn hun gezag volledig kwijt. Het wachten is op nieuwe leiders die zichzelf kunnen wegcijferen.
Uit de archieven van JBA-Databank
Voorheen exploiteerde Aegon vakantieparken in Nederland en in Duitsland - een degelijke belegging van verzekeringsgelden in onroerend goed - maar in 1996 werd dat als geen passende activiteit meer beoordeeld. Aegon en andere financiële instellingen ontdekten in die tijd dat ze veel eenvoudiger heel veel meer geld konden verdienen met het aan de man brengen van spaar- en beleggingsproducten. Daar was aanvankelijk ook niks mis mee maar geld verdienen met geld ging alsmaar meer van een leien dakje. Er volgde agressieve telefoonmarketing, dankbaar maakte men gebruik - lees misbruik - van de onwetendheid bij Jan Publiek over begrippen als 'samengestelde interest' en moeiteloos werden woekerwinsten behaald. Ik kreeg in 1998 een brief van Legio Lease, 100 % dochter van Aegon, met de klacht dat ze mijn aanmelding voor hun duo-lease concept nog niet hadden ontvangen. Jammer, zo liet directeur Straathof mij weten. Zeker jammer, voor hem en voor Aegon. Niet voor mij, want uit de desbetreffende stukken blijkt: Bij een startinvestering van 10.000 eenheden eigen geld investeert Legio Lease, dus Aegon, eveneens 10.000 geldeenheden en Aegon verdubbelt risicoloos de eigen 10.000 geldeenheden in 5 jaar tijd. Waar ik zelf op zou uitkomen? Daar zijn voorbeeldberekeningen van die uitgeschreven werden in fraaie folders, maar - heel slim - gegarandeerd werd er niks. Iedereen kon elk voorbeeld zelf narekenen. De Legio Lease-rekenaars gooiden in hun folders jaarlijkse dividenden van 560 geldeenheden zonder meer op één hoop evenals het jaarlijkse fiscale voordeel. Rekenkundig is 5 keer 560 inderdaad 2.800 maar 5 jaar lang elk jaar 560 geldeenheden vormen samen geen 2.800 geldeenheden. Dat is pure misleiding heb ik meneer Straathof gemeld en iedereen kon terzake een klacht indienen bij de Klachtencommissie Beursbedrijven, Nes 49, 1012 KD Amsterdam. De in de Legio Lease-folders gepresenteerde bedragen 'netto investering' deugden geen van alle. Ik zag mensen om mij heen er bij bosjes intrappen. Legio Lease was een onderdeel van Aegon-dochter Bank Labouchere en heel Labouchere wilde Aegon in 1998 van de hand doen. Werd het hen te heet onder de voeten? Aegon had toen al weer betere winstmakers ontdekt. Tegen het afstoten van Bank Labouchere werd bezwaar aangetekend onder meer door de Stichting Toezicht Effectenverkeer. Pas in het jaar 2000 werd in Dexia een nieuwe koper gevonden. Aegon heeft op die geforceerde verkoop van Bank Labouchere ten slotte zeker meer dan een half miljard euro toegegeven. Maar daarom niet getreurd, want het feest voor Aegon en behalve Aegon voor een hele stoet zogenaamd respectabele banken, verzekeringsmaatschappijen en overige financiële instellingen ging vervolgens nog jaren door. Meer verdekt, dat wel, maar het ene na het andere nieuwe financiële product werd in de markt gezet. En het gaat maar door tot op de huidige dag. Feeding the ducks ….
|
| |
En nog wat meer
|
|
Post-industrieel
Akzo Nobel liet in 1975 in Delfzijl een nieuwe fabriek bouwen, investering destijds 10 miljoen gulden, om zogenaamde zware soda te maken. Er werd vergaand geautomatiseerd. Het begin van het post-industriële tijdperk. In die fabriek in Delfzijl was nog werk voor zegge en schrijve 5 medewerkers. In datzelfde jaar werkten bij Enka, dat was het bedrijfsonderdeel van Akzo toen nog zonder Nobel waar kunstvezels werden geproduceerd, schrik niet, royaal meer dan 40.000 mensen. Die kunstvezels kon men amper nog kwijt, Enka leed 1 miljoen gulden verlies - per dag - en er volgde veel verzet bij de noodzakelijke afbouw van die verouderde productiecapaciteit.
Merken
Unilever neemt - aldus wordt op 27 september 2010 bekend - Alberto Culver Company over; omzet bijna 1,6 miljard U.S.-dollar, 2.700 medewerkers. Betaald wordt 3,7 miljard U.S.-dollar in contanten. Veel geld! EBITDA van Culver is 250 miljoen U.S.-dollar in het laatste jaar. Dus de winst is nog veel minder. Er volgen herstructureringskosten. Voor de hand liggen vervolgens synergievoordelen en men krijgt er wat merknamen bij: VO5, TRESemmé en Simple. Blijft toch veel geld, om terug te verdienen, die 3,7 miljard U.S.-dollar.
|
| |
WIL JE IETS UIT JBA-KWARTAAL GEBRUIKEN IN EEN TIJDSCHRIFT, NIEUWSBRIEF OF OP EEN WEBSITE?
Dat kan, zolang je deze informatie met een werkende link naar www.jbadatabank.com opneemt, en vermeldt:
"Door Jan Jacobs van JBA-Databank" of iets dergelijks.
Je snapt dat een correcte bronvermelding op prijs wordt gesteld.
En allicht mag je JBA-Kwartaal altijd aan vrienden en kennissen doorsturen.
*********************************************************
Dit eZine verschijnt 4x per jaar, gratis en vrijblijvend
In de eerste week van elk kwartaal een nieuwe JBA-Kwartaal
Rechtstreeks in je inbox!
Nog geen abonnee? Schrijf je in voor dit eZine!
*********************************************************
Wie is Jan Jacobs?
 |
In 1985 startte ik als parttime vakdocent Bedrijfseconomie in het reguliere hoger onderwijs. Nadat door mij in 1983 JBA-Databank was opgericht. Ik heb gedoceerd bij IHBO De Maere, bij SWOT (Stichting Wetenschappelijke Opleidingen Twente) en Saxion Hogescholen tot ik daar - inmiddels vergroeid met mijn vak - van mijn vakdocentschap werd beroofd en dertien-in-een-dozijn tutor zou moeten worden. Het kwam zelfs tot een bodemprocedure. De processtukken geven aan dat ik 21 jaar lang trouw mijn plichten heb vervuld en maken melding van mijn "onweersproken goede functioneren tot aan de invoering van de nieuwe functieordening", aldus een officiële uitspraak. Vakdocent/onderzoeker is een mooi beroep. Ik, Ir Jan F. Jacobs, ben een bevlogen en betrokken docent, aldus erkende Saxion Hogescholen in de processtukken. Wetenschappelijke creativiteit en nieuwsgierigheid vertalen zich in inspirerend onderwijs. Steeds weer blijken de beste onderzoekers te behoren tot de beste docenten. Vraag het generaties studenten die ik mocht opleiden tot mondige burgers. Zie mijn CV, de meer dan 10 ISBN geregistreerde boekuitgaven op mijn naam en mijn GRATIS te downloaden SSRN-papers.
Een slaafs volgzame tutor worden, kon ik niet. Principieel.
Het was een Werdegang in het hbo.
Er bleven geen professionele docenten over maar instructeurs, one-size-fits-all tutoren en studieloopbaanbegeleiders.
Het nieuwe leren - zoals door Saxion Hogescholen werd doorgevoerd - is door wijlen prof. Bart Tromp als "oplichterij van het zuiverste water" ter kennis gebracht van Minister Plasterk.
Aan JBA-Databank was inmiddels de sectie OPLEIDINGEN toegevoegd.
Ik blijf vakdocent/onderzoeker en ik stel er een eer in om de cursisten van E-cursus Bedrijfseconomie en E-course Period Profit Measurement degelijk op te leiden.
LinkedIn http://linkedin.com/in/janfjacobs
Twitter http://twitter.com/JanFJacobs
YouTube http://www.youtube.com/user/JacobsFrJan
SSRN (papers for free) http://ssrn.com/author=333079
****************************************************************************
JBA-Databank
Beethovenlaan 36, 7522 HJ Enschede
Tel. 053 - 4355502
info@jbadatabank.com
www.jbadatabank.com
Weblog over Corporate Governance, Beleggen en Hoger Onderwijs
****************************************************************************
|
