JBA-Kwartaal 2012-1
eZine over Toegepaste Bedrijfseconomie
uitgave van JBA-Databank, e-mail nieuwsbrief van Jan Jacobs
*********************************************************
met waardevolle informatie waar je je voordeel mee kunt doen, tips, feitenmateriaal en meer
Verschijnt elk kwartaal. Je ontvangt dit eZine omdat je je hier voor hebt opgegeven.
Voor wie is JBA-Kwartaal met name geschikt?
Met de link onderin deze mail kun je je abonnement opzeggen of wijzigen.
Deel de inspiratie en stuur dit eZine alsjeblieft door aan iemand voor wie deze informatie ook waardevol is.
Dag [naam],
In deze aflevering van JBA-Kwartaal enkele tips en feiten plus een Hoofdartikel en nog wat meer informatie over de Product Life Cycle die iedereen wel kent, maar toch even kort herhaald ter memorie, en voorts waar we allemaal zelf mee te maken hebben de Family Life Cycle. Ik wens al mijn lezers een goed, gelukkig, gezond en succesvol 2012.
| |
Tips
|
|
Leg niet alle eieren in één mandje
En dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Soms kan het niet anders. Maar altijd moet wel ingezien worden hoe gevaarlijk het is, hoe slecht het kan aflopen en dus welke voorzorgsmaatregelen getroffen moeten worden. Er zijn mensen met een part-time baan die daarnaast een eigen zaak exploiteren. Een volledige baan met niks erbij, weet dan dat je volledig afhankelijk bent van het hebben en houden van die baan. Kun je ook in een dalende economie vlot overstappen van de ene naar de andere werkgever waarbij je minstens dezelfde positie behoudt met inbegrip van hetzelfde salaris? Ook dan is minstens een reservepotje met een paar maandsalarissen vereist teneinde een soepele overgang van de ene naar de andere betrekking te kunnen realiseren. Zie onder ogen welke risico's je loopt en vorm noodzakelijke reserves om zo nodig een en ander te kunnen opvangen.
Zero base budgeting
Structurele problemen kunnen niet met de kaasschaaf worden opgelost. Bij incidentele tegenvallers, een tijdelijk probleem, kun je iedereen vragen iets in te schikken. Allemaal een steentje bijdragen, overal kan wel wat franje worden afgeknipt, dan is de kaasschaaf een goed toepasbaar instrument. Maar volstrekt onbruikbaar wanneer oude vooronderstellingen hun waarde hebben verloren. We worden wakker in een nieuwe werkelijkheid. Dan past zero base budgeting. Alle posten worden op nul gezet. Oude rechten en gewoonten vervallen compleet. Het begint helemaal opnieuw. Wat willen we, waarom, en hoeveel mag iets kosten? Van meet af aan opnieuw inventariseren, wat gaat er uit en wat komt er binnen? In de nieuwe situatie, een gloednieuw budget.
Gouden regel uit de leer van de Financiering (Lespakket 8 van E-cursus Bedrijfseconomie)
De gouden regel luidt: Financier LANG met LANG en KORT met KORT.
Er zijn grote beursgenoteerde ondernemingen failliet gegaan omdat ze inbreuk maakten op deze regel.
Langlopende activa financieren met langlopend vreemd vermogen of met het permanente eigen vermogen. Wanneer je iets dat lang loopt foutief kort financiert, dan moet je steeds opnieuw herfinancieren. Daarbij komt allicht wel eens een keer een kink in de kabel. Het is feitelijk levensgevaarlijk. Nergens staat immers dat het gegarandeerd altijd zomaar kan. Kort krediet is soms verleidelijk goedkoop. Zelfs landen zijn in die val getrapt. En zitten nu met de brokken. Herfinanciering wordt het woord in 2012. Er moet allerwegen heel veel schuld geherfinancierd worden. Dat kan alleen tegen oplopende rente en links en rechts zal het helemaal niet kunnen. Omdat er onvoldoende vertrouwen is. Korte financieringen die in goede tijden al te gemakkelijk afgesloten konden worden, zijn in slechte tijden schier onmogelijk. Alles wat kan, moet je niet altijd meteen ook doen. Er zijn nu eenmaal algemeen geldende regels zoals de hier aangestipte gouden regel uit de leer van de Financiering.
Schuld bij bedrijven vs. Schuld bij particulieren en bij overheden
Daniel Mügge, medewerker Universiteit van Amsterdam, werd medio november jl. geïnterviewd over het onderwerp 'staatsschuld'. Een hot item in de schuldencrisis. Wat heeft de wetenschap erover te melden, was de insteek van de interviewer. Dit interview werd op internet op meerdere plaatsen aangehaald, o.a. bij DFT en RTL. "Kunnen we leven zonder obligaties?" was een van de vragen en Mügge antwoordde: "Nee. Een overheidsschuld is een goede zaak ..." En de heer Mügge praatte nog wat door over 60% want het moet wel solvabel blijven. Bij bijvoorbeeld 100% wordt de solvabiliteit zwakker beoordeeld en gaat de rente oplopen. Maar, daar gaat het om, in beginsel en in redelijke mate is staatsschuld een goede zaak volgens Mügge. Vanuit de Bedrijfseconomie weten we dat financiering met deels vreemd vermogen een goede zaak is bij bedrijven in geval van rendabele investeringen. Tegenover de rentekosten staan dan extra opbrengsten en het zogenoemde hefboomeffect zorgt ervoor dat met de inzet van deels vreemd vermogen het rendement op het eigen vermogen verbeterd kan worden. Bij bedrijven is schuld in beginsel een goede zaak. Het hebben van een permanente schuld, een verstandig gekozen financiële structuur. Een schuld die doorrolt, steeds geherfinancierd moet worden. Maar bij overheden? En vraag u meteen ook af, bij particulieren? Uitzonderingen daargelaten is het puur slecht als er geen rendabele investeringen tegenover aangegane schulden staan. Op de pof leven houden particulieren niet lang vol. Overheden konden lange tijd schuld op schuld blijven stapelen omdat het steeds beter leek te gaan. Economische groei met fors hogere belastinginkomsten maken een hogere staatsschuld mogelijk. Juist dan is het echter de tijd om begrotingsoverschotten te realiseren teneinde de staatsschuld niet groter maar kleiner te maken.
|
| |
Feitenmateriaal
|
|
Vanaf mijn Weblog, Corporate Governance - 07-11-2011 11:35:43
Dr. Ruding tegenover Commissie De Wit 2 x in de fout
Balansverkorting van een bank kan alleen door kredietverlening aan particulieren en bedrijven in te dammen, aldus Ruding.
FOUT 1
Want zie toch eens wat de meeste banken aan eigen beleggingen c.q. speculaties op hun balans hebben staan. Die hebben vaak een grotere omvang dan het totaal van de kredietverlening. Door eigen beleggingen c.q. speculaties in te dammen zijn de meeste bankbalansen te halveren. Ruding verzweeg dit. Hij vertelde slechts het halve verhaal.
Obligaties kunnen pas sinds kort en beperkt, een speciaal soort obligaties, worden omgezet in aandelen van banken als die in problemen komen, aldus Ruding.
FOUT 2
Als een bank in problemen komt, deze bank gewoon failliet laten gaan. De overheid moet een brandweer, een noodbestuur klaar hebben staan. Eerste maatregel is het oude falende bestuur terzijde stellen. Het noodbestuur wikkelt het faillissement ordelijk af. Een eventuele doorstart is zeker ook in het belang van gewone obligatiehouders en om zo'n doorstart mogelijk te maken wordt normaliter een deel van de schuld omgezet in aandelen als één van de maatregelen in een door alle partijen te accepteren package-deal. Het gaat helemaal niet om speciale obligaties waar Ruding over sprak. Speciale obligaties spelen een rol in normale omstandigheden. In staat van faillissement vervallen allerlei rechten en gaat het slechts om redden wat te redden is.
Doorrollen, herfinanciering
Vreemd vermogen, daar moet rente op worden betaald en er dient te worden afgelost. Leningen kunnen in allerlei situaties normaliter worden ververst, geherfinancierd, doorgerold. Een oude lening wordt afgelost en een nieuwe lening wordt opgenomen c.q. verschaft. Dat laatste gebeurt alleen wanneer in het verleden alles is goed gegaan en verwacht wordt, erop vertrouwd wordt, dat in de toekomst alles goed blijft gaan. Indien er barsten komen in dat vertrouwen, gaat in elk geval de rente omhoog en ten slotte wordt er niet meer uitgeleend. Met angst en beven zitten schuldeisers af te wachten of er wel blijvend aan alle verplichtingen wordt voldaan en zodra een oude lening wordt afgelost slaakt men een zucht van verlichting. Geen denken aan dat een nieuwe lening nog mogelijk is. Vaak wacht men niet eens meer af tot de einddatum, maar wordt tegen dalende koersen al eerder afscheid genomen van dubieuze leningen. Zoals eens temeer blijkt uit navolgend bericht d.d. eind november 2011.
Kokusai Asset Management, het grootste beleggingsfonds in Japan, heeft inmiddels ook al zijn Italiaanse, Spaanse en Belgische staatsobligaties verkocht. Het besluit om deze posities af te stoten, volgt op de signalen dat de Europese schuldencrisis zich verdiept. In oktober jl. deed Kokusai alle Franse staatsobligaties van de hand en in december 2009 gingen de Griekse staatsobligaties al de deur uit. Het bedrijf houdt voorlopig nog wel Nederlandse, Duitse en Finse staatsobligaties.
Big bazooka
Politici en hoogleraren roepen om het hardst dat een 'big bazooka' nodig is teneinde aanvallen van speculanten op eurolanden te voorkomen. De ECB doet zoals elke centrale bank gewoon mee als grote speler op de financiële markten om deze te reguleren. Voor normale marktbewegingen is de ECB groot en sterk genoeg om speculanten de wind uit de zeilen te nemen. Insolventieproblemen kan de ECB echter niet oplossen. En daar is geen enkele bazooka, van welke omvang ook, groot genoeg voor. Er is nu eenmaal geen mooie oplossing voor insolventieproblemen. Waar niet is, verliest zelfs de keizer zijn recht.
Ook bij de beste bank zouden geruchten kunnen leiden tot een bankrun. Allicht is dan, zoals Rick van der Ploeg bij Pauw en Witteman betoogde, een 'lender of last resort' nodig om te voorkomen dat zo'n goede bank onterecht zou omvallen. Zoals gezegd, de ECB is groot en sterk genoeg in zulke situaties waar slechts sprake is van een liquiditeitscrisis. Liquiditeitsproblemen van landen zijn evenzeer oplosbaar, dat is niet waar het hier om gaat. Geen verdienvermogen en insolventieproblemen zijn aan de orde en dan helpen scheppen geld niet. Wie dan wacht met hard saneren, maakt het probleem alleen maar groter.
RWA
De buffer van een bedrijf en ook van een bank is het zogenaamde eigen vermogen waar geen terugbetalingsverplichting op rust. Verliezen worden afgeboekt van dit eigen vermogen. Weerstandsvermogen, het hebben van een goede solvabiliteit, een buffer voor het opvangen van allerlei tegenvallers, is cruciaal voor overleven, het kunnen blijven voortbestaan. Welnu, het eigen vermogen van een bank heet core Tier 1 kapitaal. Er zijn ook andere vormen van kapitaal (Tier 2 bijvoorbeeld) maar in tijden van crisis telt slechts core Tier 1. Dit kapitaal wordt vaak weergegeven in de vorm van een percentage van RWA (Risk Weighted Assets). De huidige regels (Basel II) eisen dat een bank een minimaal core Tier 1 ratio moet hebben van 4%. Vanaf 2012 gaat Basel III in en moeten de banken over een termijn van jaren toewerken naar een core Tier 1 ratio van ten minste 7%. Assets, de bezittingen van een bank, zijn bijvoorbeeld de leningen die men heeft uitstaan. Basel I bepaalde dat hypothecaire leningen aan particulieren een RWA hebben van 50%, staatsleningen hebben normaliter een RWA van 0% en een gewone lening aan een bedrijf heeft een RWA van 100%. Alleen die laatste vorderingen tellen vol mee. Hypotheken maar voor de helft. En staatsleningen helemaal niet. Waardoor het Tier 1-kapitaal minimaal kan worden gehouden bij een uitpuilende balans. Te zot voor woorden. Geen wonder dat het als sneeuw voor de zon verdwijnt bij de minste of geringste tegenslag. Basel II en III verfijnen dit systeem van risicoweging, maar in grote lijnen is het idee nog steeds hetzelfde. In een crisis kunnen velerlei verliezen onverwachts hoog uitpakken, juist in de categorieën die niet of amper meetellen. Ook Basel III is feitelijk een lachertje. De meeste staatsleningen hebben nog steeds 0% RWA. Volstrekt ridicuul telt een lening aan staat X voor 0% terwijl een bedrijfslening voor 100% telt. Voor bedrijfsleningen moet een percentage duur eigen vermogen worden aangehouden door de bank maar de regels zijn (opzettelijk?) zodanig vastgesteld dat banken worden gestimuleerd om leningen aan overheden te geven. Dexia is echt niet de enige, te vrezen valt dat er wel meer banken gaan omvallen.
No comment
Interest costs USA rose by nearly 17% in fiscal year 2010/11 - despite very low rates - because of the big jump in government debt over the past year.
|
| |
Hoofdartikel
|
|
Vorming van het europact
9 december 2011 is de datum van een nieuw begin. De vorming van het europact, waar nodig los van de EU. Ooit was er het ideaal van de euro als eenheidsmunt voor op termijn alle EU-landen en dat is een brug te ver gebleken. Er is de EU en er was de daarmee te onderscheiden groep van eurolanden zoals gemeld in de vorige JBA-Kwartaal. De EU is m.i. deels scheefgegroeid waar wel detailkwesties aan de orde komen terwijl hoofdzaken onopgelost en zelfs onbesproken blijven. Het zij zo. De EU blijft gebaseerd op vrijwillige samenwerking. De eurolandengroep weet inmiddels dat het zo niet langer kan. Een monetaire unie kan alleen voortbestaan als daadwerkelijk wordt toegewerkt naar een politieke unie en daarbij is vrijblijvendheid voortaan uitgesloten. Een land doet vanaf nu voluit mee met het europact of niet. Landen die meedoen geven hun nationale soevereiniteit op wat betreft enkele hoofdzaken. Landen die dat niet willen, alles zelf willen blijven regelen, doen niet langer mee. Toetreden tot het europact blijft mogelijk voor alle EU-landen maar eerst heeft men dan aan keiharde voorwaarden te voldoen. Het europact zal alles doen wat nodig is om de euro te verdedigen. Het is exit voor wie die zelfopoffering niet wil of kan opbrengen. Het wordt zo meteen de grote test. Zodra blijkt dat een land zich niet houdt aan het europact - niet de juiste grondhouding bezitten kan al beslissend zijn - dan zet de onwillige of onvermogende zichzelf daarmee buiten het europact. Uittreden uit de eurolandengroep was de jure nooit een optie. Maar dat is irrelevant geworden. Aan de orde is de vorming van een nieuw europact. In nationale parlementen wordt daartegen ja of nee gezegd in de komende maanden. Het is kiezen of delen. Zoals het gaat, verdient het niet de schoonheidsprijs. Met veel ben ook ik het niet eens maar het is gedaan met alle mitsen en maren. Die zijn de dood in de pot. Alles wat voor instandhouding van het europact is vereist moet en zal ook gebeuren. Landen die aan dit pact meedoen houden elkaar vast en staan elk voor zich en met elkaar voor de euro in. Het begint ermee de tering naar de nering te zetten. Geen noemenswaardige begrotingstekorten is voortaan de regel, in plaats daarvan juist streven naar begrotingsoverschotten. Degelijk financieel en economisch beleid. En eurolanden overleggen voortaan ex ante met elkaar vooraleer nieuwe staatsleningen worden uitgeschreven en die zijn vervolgens europact-gegarandeerd.
Sanering
De afspraken van 9 december 2011 betreffen de toekomst. De rommel opruimen uit het verleden is een ander verhaal. Dat is geen eurocrisis. Er is helemaal geen eurocrisis. De euro is wereldwijd vooralsnog de enige relevante valuta tegenover de U.S.-dollar. En in 2011 fluctueerde de euro tegenover de U.S.-dollar minder dan in 2010 en op nota bene een hoger gemiddeld niveau. Er zijn slechts solvabiliteitscrises met een dreigend bankroet van individuele banken en mogelijk van individuele landen. Van een eurocrisis zou pas sprake zijn wanneer manifest wordt dat het europact niet kan blijven voortbestaan. Het europact bestaat vooralsnog uit 17 landen en dat kunnen er binnenkort 19 worden maar zo nodig ook 14 of nog minder. Niks is uitgesloten want elk europact-lid moet aan toenemend strenge eisen voldoen. Het is willen en kunnen. In elk land moet men daarover zelf beslissen. Zet men alles op alles om tot het europact te blijven behoren of niet. Elk land blijft intussen aansprakelijk voor de zelf aangegane schulden en de handel en wandel van de eigen banken waarvan in veel gevallen maar een deel zal overleven na een noodzakelijke sanering.
Kiezen of delen
In het verleden is er veel niet goed gegaan. Het ontstaan van grote schuldenbergen lag niet alleen aan de lenende landen maar vooral ook aan de uitlenende banken en beleggers. Iemand leent van iemand die uitleent, zo simpel is het. Dat beleggers waaronder pensioenfondsen zo dom waren om te blijven uitlenen boven draagkracht is nog tot daar aan toe maar banken hadden hun balansen nooit mogen volstoppen met de hoog oplopende staatsleningen van die landen waarvan iedereen kon zien dat terugbetaling een probleem zou kunnen worden. Ik blijf zeggen, wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten. Landen profiteerden aanvankelijk van een ongebreideld groeiende financiële sector. Banken verlengden hun balansen en deden zelfs zaken buiten de balans om, alleen maar om er zelf beter van te worden. Politici in stad en land gingen ondoordacht schulden aan om hun prestigeprojecten te financieren. Allemaal goed en wel, het is niet meer dan billijk dat iedereen zijn eigen rekeningen blijft betalen. En als dat niet meer kan, moet er gesaneerd worden. Sanering van de financiële sector en van de staatsfinanciën zal hoe dan ook gaan gebeuren. Elk land moet de fouten die gemaakt zijn in het verleden zelf te boven komen. Individuele landen kampen met een kredietcrisis. Hoe sneller schuldeisers erkennen dat in geval van een insolvent land, niet alleen dat land maar ook de schuldeisers zelf blaam treft en dat iedereen er beter aan doet eieren voor zijn geld te kiezen, hoe eerder er gesaneerd wordt en hoe eerder de weg naar de toekomst kan worden ingeslagen.
Banken aan de teugel in het europact
Het primaat is aan de politiek. Aan ons zelf. Laten zien dat jij de baas bent en niet de bank. Van de bank mag je aanvankelijk wel de bloemetjes buiten zetten, kun je nog steeds meer erbij lenen, totdat de bank niet alleen bij jou op schoot zit maar heel je leven gaat bepalen. Ik twitterde: Cameron, slave of The City. At last, Euro countries decide to get rid of it. Groot-Brittannië kan zich blijkbaar niet ontworstelen, zit er al te diep in met een veel te grote financiële sector. Ooit ontsnapte Groot-Brittannië aan een naderend faillissement door de ontdekking van olie en gas in de Noordzee. Nog eens zo'n geluk? Ik geloof er niet in. Beter is de harde weg van jezelf te ontworstelen aan foute financieringen. Daar is vandaag, op 9 december 2011, een begin mee gemaakt. Een keihard europact. En nou doorpakken. Het worden jaren van kommer en kwel. Het opruimen van schuldenbergen kan niet van vandaag op morgen. Buiten het eurogebied zijn er nog wel grotere schuldenbergen. Laat dat een troost zijn. Elders is zelfs nog geen begin van sanering te zien. Schuldeisers, de financiële markten, richten zich nu op het eurogebied. Straks zijn anderen weer aan de beurt. Oude schulden saneren is altijd een keihard gevecht. De grootste schuldenberg ligt in Amerika.
Uit de europact-stukken
Ik citeer: "A mechanism will be put in place for the ex ante reporting by Member States of their national debt issuance plans."
We zijn één familie, als neefje X een lening wil aangaan, moet de familie dat eerst goedkeuren. En, wat heel belangrijk is, vervolgens zegt de overeenkomst van 9 december 2011: "We clearly reaffirm that the decisions taken on 21 July and 26/27 October concerning Greek debt are unique and exceptional; standardised and identical Collective Action Clauses will be included, in such a way as to preserve market liquidity, in the terms and conditions of all new euro government bonds."
Griekenland is een geval apart. Overal elders geldt voor nieuw uitgegeven euro staatsleningen dat het europact (de familie) collectief optreedt. Dit is de eerste opstap naar op den duur eurobonds. De euro area is het kerngebied van de EU waar de integratie vaster vorm krijgt. Met vallen en opstaan. Desnoods met slaande deuren. Grote onzekerheid in deze tussenfase met nauwelijks een europactleiding en nog steeds nationale regeringen en nationale parlementen waar lokaal bepaald wordt of wel of niet verder wordt meegedaan. De altijd vereiste democratische toets moet in de toekomst natuurlijk beter worden gedaan. Voorlopig moet het europact met houtjes en touwtjes vooruit. De integratie moet een feit worden, financieel, economisch en op nog een paar hoofdlijnen. Uit de klem tussen geen economische groei (waar dus geen geld uit komt - voorlopig zitten we economisch in zwaar weer) en grote schuldenbergen (waarvoor veel geld nodig is om het op te lossen) komen we alleen maar uit als we integreren, de dingen doelmatiger doen. Efficiencyvoordelen zijn op allerlei terreinen binnen te halen. Behalve in het groot meteen ook in het klein. Het gaat om het europact aan de ene kant en aan de andere kant om florerende regio's. Samenwerking op deelterreinen. Blijf je een in alle opzichten zelfstandige gemeente (leg aan de burgers uit hoe je denkt dat op termijn vol te kunnen houden) of zoek je een plekje in een regionale samenwerking op hoofdlijnen? Waarbij tal van efficiencyvoordelen geplukt kunnen worden.
Alles hangt met alles samen in de economie
Veel is voortdurend in beweging. Omhoog of omlaag. Geen land is hetzelfde en geen regio is gelijk. Specialisatie, je concentreren op wat jij goed kunt, geldt niet alleen voor individuen maar evengoed voor groepen, voor regio's en zelfs voor landen. Het gaat in een zich goed ontwikkelende economie om onderlinge afstemming van een heleboel specifieke factoren. Ieder speelt zijn eigen rol en samen staat men sterk. Door de hele bedrijfskolom heen vanaf grondstoffen via halffabrikaten tot en met de distributie van eindproducten. De meeste bedrijven fungeren als toeleverancier van andere bedrijven. De mensen die daar werken hebben kinderen die paard willen rijden en naar vioolles moeten en er is een grote behoefte aan goede woonruimte, sportfaciliteiten en cultuur naast nog zoveel meer. Inderdaad, alles hangt met alles samen, het gaat om een goede mix, een voortrollend evenwicht, een complete infrastructuur en een doorgaande ontwikkeling, want stilstand is achteruitgang.
|
| |
En nog wat meer
|
|
Product Life Cycle in 4 delen A, B, C en D
A: Wild cat, van 10 nieuwe producten falen er gewoonlijk 7 faliekant. Hier moet dus dik geld bij.
B: Star, een snelgroeiend succesvol product. Hier is heel veel geld voor nodig, om de groei te financieren.
C: Cash cow. Dit zo lang mogelijk rekken. Alleen in deze fase houdt men geld over.
D: Dog. Niet te melken. Hier moet weer geld bij. Weg ermee.
Family Life Cycle
1. The bachelor stage
2. Newly married couples
3. The full nest I jongste kind < 6 jaar
4. The full nest II jongste kind > 6 jaar
5. The full nest III afhankelijk(e) kind(eren)
6. The empty nest ik kan uit eigen ervaring zeggen dit is een fantastische tijd
7. The solitary survivors
|
| |
WIL JE IETS UIT JBA-KWARTAAL GEBRUIKEN IN EEN TIJDSCHRIFT, NIEUWSBRIEF OF OP EEN WEBSITE?
Dat kan, zolang je deze informatie met een werkende link naar www.jbadatabank.com opneemt, en vermeldt:
"Door Jan Jacobs van JBA-Databank" of iets dergelijks.
Je snapt dat een correcte bronvermelding op prijs wordt gesteld.
En allicht mag je JBA-Kwartaal altijd aan vrienden en kennissen doorsturen.
*********************************************************
Dit eZine verschijnt 4x per jaar, gratis en vrijblijvend
In de eerste week van elk kwartaal een nieuwe JBA-Kwartaal
Rechtstreeks in je inbox!
Nog geen abonnee? Schrijf je in voor dit eZine!
*********************************************************
Wie is Jan Jacobs?
 |
In 1985 startte ik als parttime vakdocent Bedrijfseconomie in het reguliere hoger onderwijs. Nadat door mij in 1983 JBA-Databank was opgericht. Ik heb gedoceerd bij IHBO De Maere, bij SWOT (Stichting Wetenschappelijke Opleidingen Twente) en Saxion Hogescholen tot ik daar - inmiddels vergroeid met mijn vak - van mijn vakdocentschap werd beroofd en dertien-in-een-dozijn tutor zou moeten worden. Het kwam zelfs tot een bodemprocedure. De processtukken geven aan dat ik 21 jaar lang trouw mijn plichten heb vervuld en maken melding van mijn "onweersproken goede functioneren tot aan de invoering van de nieuwe functieordening", aldus een officiële uitspraak. Vakdocent/onderzoeker is een mooi beroep. Ik, Ir Jan F. Jacobs, ben een bevlogen en betrokken docent, aldus erkende Saxion Hogescholen in de processtukken. Wetenschappelijke creativiteit en nieuwsgierigheid vertalen zich in inspirerend onderwijs. Steeds weer blijken de beste onderzoekers te behoren tot de beste docenten. Vraag het generaties studenten die ik mocht opleiden tot mondige burgers. Zie mijn CV, de meer dan 10 ISBN geregistreerde boekuitgaven op mijn naam en mijn GRATIS te downloaden SSRN-papers.
Een slaafs volgzame tutor worden, kon ik niet. Principieel.
Het was een Werdegang in het hbo.
Er bleven geen professionele docenten over maar instructeurs, one-size-fits-all tutoren en studieloopbaanbegeleiders.
Het nieuwe leren - zoals door Saxion Hogescholen werd doorgevoerd - is door wijlen prof. Bart Tromp als "oplichterij van het zuiverste water" ter kennis gebracht van Minister Plasterk.
Aan JBA-Databank was inmiddels de sectie OPLEIDINGEN toegevoegd.
Ik blijf vakdocent/onderzoeker en ik stel er een eer in om de cursisten van E-cursus Bedrijfseconomie en E-course Period Profit Measurement degelijk op te leiden.
****************************************************************************
JBA-Databank
Beethovenlaan 36, 7522 HJ Enschede
Tel. 053 - 4355502
info@jbadatabank.com
www.jbadatabank.com
Weblog over Corporate Governance, Beleggen en Hoger Onderwijs
****************************************************************************
|
